Bugün 18 Mart 2013 itibariyle canım bebeğime hatıra kalacağını düşündüğüm bu bloğu yazmaya başlıyorum. Aslında 8 hafta 2. Günün içindeyim daha önce yazmayı düşünüyordum ama cesaret edemedim. Bebeğime bir şey olursa üzüleceğimi düşündüm ama bugün bir cesaretle yazmaya başladım.
Bizim bebek hasretimiz 8 yıl olmuşken kendiliğinden geldi bebeğim, ailede kimse inanamadı. 2011 yılında bir tüp bebek denememiz bile olmuş ama tutmamıştı. Bunda işimden ayrılmamın çok büyük etkisi olduğunu düşünüyorum tabii herşeyi yüce Rabbim biliyor. Ama işim çok stresliydi tam bir manyakla çalışıyordum desem abartmış olmam. İşimden ayrıldım 10 gün sonra hamile kalmışım. Allahıma şükürler olsun Allahım inşallah sağlıkla kucağımıza almamızı da nasip eder.
Şimdi gelelim bu iki ay nasıl geçti:
Ben 15 gün sonra belirtileri hissetmeye başlamıştım ama yormadım tabiki. Bir kaç gün süren kahverengi noktalar şeklinde kanamalarım oldu, kafam sepet gibiydi, sürekli uyuyordum, bir halsizlik vardıki üzerimde evden çıkamıyordum. Sonra biraz biraz acaba olabilir mi demeye başladım ama annem biraz daha zaman geçmesini hemen test yapmamamı istedi. Haklıydı o güne o kadar o kadar çok test yapmıştım ki sonu hüsran olan. Son reglim 15 Ocaktı ben idrar testi için 13 Şubat'a kadar bekledim ve saat sabahın 5:30 unda kalkıp testi yaptım ve gözlerime inanamadım. 8 yıldır bir kez bile o çift çizgiyi görmemiştim. O an hissettiklerimi sözle anlatmak imkansız tarifsiz bir mutluluk. Sonra başladım hem ağlıyorum hem çığlık atıyorum hem eşime bağırıyorum. O da o saatte hala yatmamıştı koşa koşa yanıma geldi sarıldık ikimizde şaşkındık. Sonra saat 6:00 ya kadar bekledim ve daha fazla dayanamayıp annemi aradım ve tabi uykusundan kaldırdım. Kayınvalidemi saat 11:00 gibi arayıp haber verdik o zaten şüphelendiğimi bir kaç gün öncesinde ki telefon konuşmamızdan biliyordu ve çok heyecanlanmıştı bu sefer içime doğuyor olacak demişti. O yüzden benim aradığımı görünce heyecanlanmıştı ve müjdemi diye açtı telefonu evet deyince başladı ağlamaya.
Doktora gitmek içinse 5 haftanın dolmasını bekledik ve Dr. Ferhat Uysal ile yolculuğumuza başladık ve çok memnunuz. Benim pıhtılaşma problemim olduğu ve sürekli kan sulandırıcı iğne kullandığım için riskli gebelik olacağını düşündük ve Ferhat Bey' in bu konuda uzman olduğunu kuzenim ve eşinden öğrendik onlar da bizim gibi uzun yıllardır bebek özlemi içindeydiler ve bir çok badireden sonra 2012 14 Ekim'inde bebeklerini kucaklarına aldılar.
Şimdi gelelim neler yaşadığıma yaklaşık iki haftadır bulantılarım var ama yemek yedikten sonra oluyor benimki. Yemeğin son yudumunu yutup yatağa gitmezsem istifra edecek kıvama geliyorum. Bu yüzden iki aydır salonda ki kanepede yatar vaziyetteyim. Bir de sabahları müthiş acıkmış uyanıyorum herşeyi yiyebilecek gibi hissediyorum kendimi. Tabii kendim asla yemek hazırlıyamıyor ve mutfağa giremiyorum her türlü koku öğürmem için yetiyor. Bu yüzden annem ve eşim dönüşümlü olarak benle ilgileniyorlar sağolsunlar haklarını nasıl ödeyeceğim bilemiyorum. Herhalde bebeğimi kucaklarına aldıkları zaman hepsine değecek.
Bunlardan başka bir de duygusal değişimler var. Bazen ağlıyorum sebepsiz bazen gülüyorum. Bir de bazen çok endişeleniyorum bir şey olacak onu kaybedeceğim diye. İnşallah böyle bir şey olmaz. Doktor günlerini iple çekiyorum kalp sesini duyunca müthiş rahatlıyorum duygulanıyorum. Bir de şu yeni çıkan Toyota Auris reklamına eşimde ben de bitiyoruz. Reklam ilk oynamaya başladığında içimiz cız etmişti. Meğer o zaman bile hamileymişim.
Bugünlük bu kadar yeter sanırım tekrar devam etmek üzere.